ความคุ้นเคยที่อยู่กับวันล่วงเลยที่ผ่านมาหลอกหลอนในใจทุกเวลา
ความสัมพันธ์ที่เกิดเมื่อตอนรักกันยังไม่จางหายจากใจ จนวันนี้ :(

เธอกอดกันครั้งแรกเมื่อไหร่ฉันยังจำได้ดี
เดินจับมือครั้งแรกที่ไหน ฉันยังจำอยู่เหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้
ทุกทุกอย่างยังดูชัดเจนอยู่ในหัวใจ เธอบอกรักครั้งแรกเมื่อไหร่ฉันยังจำำได้ดี

เธอบอกลาเมื่อไรที่ไหนคิดไม่เคยออก เหมือนไม่มีเหตุการณ์นี้
แต่ที่หัวใจฉันยังเจ็บฉันยังปวดอาจเป็นเพราะว่าเอาแต่หลอกตัวเอง
ก็มันรับความจริงไม่ไหว

เมื่อไหร่จะจำว่าเธอทิ้งกันไปตั้งนานแล้ว
เมื่อไหร่จะจำว่าเราวันนี้ไม่มีใคร
เมื่อไหร่จะจำว่าเคยที่ทำร้าย

ก็แปลกที่ในหัวใจทำไมจำอะไรไม่ได้เลย :(

เพราะเธอบอก ความจริงที่ฉันรับมันไม่ไหว เธอกำลังจะจากฉันไป
อยากจะขอให้เธออยู่ แต่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
เพราะความจริง เมื่อเธอไม่คิดที่จะกลับมา

มันทำให้ตัวของฉันรู้ว่า วันพรุ่งนี้ไม่มีเธอไม่เหมือนทุกทุกวันที่ผ่านมา
ทั้งทั้งที่รักเธอ จนหมดใจถ้าหากฉันเสียเธอไป อะไรอะไรก็ไม่มีความหมาย

ไม่มีความหมาย โลกที่ไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร
อยากจะขอให้เธอนั้นเปลี่ยนใจได้ไหม ช่วยอยู่กับฉันได้ไหม
หากว่าฉันยังมีความหมาย ทั้งทั้งที่รักเธอจนหมดใจ

ถ้าหากฉันเสียเธอไปอะไรอะไรก็ "ไม่มีความหมาย"

ฉันคิดถึงเธออีกแล้วและยิ่งมากขึ้นทุกที เพิ่งรู้ว่ารักเธอขนาดนี้เพิ่งรู้ทั้งหมดใจที่มี
อยากรักกันอย่างเมื่อวันก่อนฉันรอคอยวันให้เธอย้อนกลับมาอย่างวันนั้น

คงจะมีคำบางคำที่ฉันเพิ่งบอกเธอไป แล้วเธอโกรธฉันคำบางคำ
คงต้องมีบางวันที่รักเราถูกลืมไป ช่วยยกโทษให้ฉันที
และคงไม่ยากเท่าไหร่ ถ้าวันนี้จะบอก บอกไป

ว่าเธอคือที่สุด ในดวงใจ กลับมาได้ไหม :(

ขอบคุณที่เธอรับรู้ ขอบคุณที่เธอเคยปลอบกัน
ให้พออย่างร้องไม่ต้องไปเสียใจ ที่เธอคอยปลอบคอยยํ้าให้ฉันได้ฟังได้ข่มใจ
แต่ความจริงนั้นไม่มีเลยทางใดที่จะเปลี่ยนดวงดาวให้มืดลง

จะหยุดให้โลกที่ร้อนเย็นลงอย่างไร ไม่มีทางจะหยุดนํ้าตาของความเสียใจ
ฉันไม่เป็นอะไร ร้องครวญครางบอกความในใจ
เสียนํ้าตาครั้งนี้ออกไปฉันเสียใจ ยังข่มอารมณ์ไม่ไหว

ฉันไม่เป็นอะไรรู้ตัวดีต้องทำยังไง และนํ้าตายิ่งห้ามยิ่งไหลฉันรู้

แค่ไม่นานทุกทุกอย่างจะผ่านไป :)

แต่สุดท้ายฉันเองนั่นแหละที่ทำไม่ได้ พูดอย่างไม่คิดให้เธอไปจากชีวิต
กลับมาได้หรือเปล่า ได้เรียนรู้ถึงความเงียบเหงาเมื่อขาดเธอวันนี้ ฉันคิดถึงเธอ

บางทีมีบางคำมันไม่ตรงกับหัวใจลืมตัวทำลงไปมันก็เสียใจ
อยากจะย้อนเวลานั้นกลับคืนมาได้ไหม

ไม่มีเธอทำอะไรทำอะไรมันก็เศร้ามันก็เศร้า :(

โกรธไหมถ้าตามใจปากอยากบอกว่าชอบเธอ
ได้ไหมถ้าฉันจะเอ่อบอกเธอว่าปลื้มใจ

ไม่รู้อะไรมันสั่งให้ฉันคิดถึงเธออย่างมากมาย
รู้ไหมไม่เคยมองใครได้อย่างเธอ

แค่ขอให้เธอมาฟังไม่หวังให้เธอมาแคร์ ยอมรับถ้าเธอจะแปลเปลี่ยนและจากไป
อาจพูดได้เพียงหนึ่งคำจากร้อยล้านความในใจ แต่ฉันยังยืนยันในทุกคำที่พูดมา

"ฉันอะชอบแก แต่เขาอ่ะชอบเธอ"

ความเหงาที่ทำให้เราเข้าใจกัน อารมณ์แบบนั้นมันพัดพาเราไปไกล
จนวันที่เขากลับมาให้รู้ว่าฉันเข้าใจ เธอต้องเลือกเขามันใช่อยู่แล้ว

ถ้ามันทำให้เขาต้องหวั่นไหวแล้วฉันก็จะไปไม่ให้เขากังวล

ให้ตัวฉันเป้นเพียงแค่คนในความลับ ถ้าใครถามว่าใครก็บอกเขา่ไปแค่เพื่อนเท่านั้น
ให้เรื่องราวดีดีมันตายไปกับฉัน เก็บมันไว้ที่ที่เป็นดั่งความลับ
เป็นที่ที่มีแต่เรารู้ ถึงแม้เธอไม่จำแค่ฉันไม่ลืมก็พอ

กลับไปเหงาเหงาอย่างเดิมก็คงไม่มีอะไร มันชินซะแล้วที่เป็นแบบนี้

ถึงแม้เธอไม่จำแค่ฉันไม่ลืมก็พอ :(

เริ่มต้นอีกครั้งกับคำว่าลืม จะทำได้ไหมหัวใจ
อยากลืมหน้าเขา ทำได้แค่เหงา ไม่อยากจะหายใจ

มันกี่ครั้งแล้วที่ใจ มันกลับมาต้องรักเธอใหม่
นั่งฟังเพลงเพลงไหนนํ้าตาก็ไหลเป็นทาง

แค่ลมพัดเพียงแผ่วเบาความเหงาก็ทำร้าย ขอครั้งสุดท้าย
ก่อนจะพูดคำคำนั้น

เก่งแต่ทำเป็นพูดไป คำตอบคือทำไม่ได้ อยู่กับตัวเองเหมือนคนใกล้ตาย รู้ไหม
เจ็บที่ต้องพูดมัน แต่ก็เท่านั้นต้องเจ็บซํ้าๆ

อยากลืมหน้าเขาทำได้แค่เหงาก็พูดไปงั้นเอง
โลกใบนี้ช่างวังเวง ก็ได้แต่สงสารตัวเอง

กลับมาเริ่มลืมเธอใหม่ ที่ผ่านมามันเหมือนฉันลืมไป

เพิ่งรู้ความรักแพ้ความไม่รักกัน :(

สุดท้ายฉันก็ไม่มีใคร ฉันได้แต่ทบทวนว่าทำไม
ชีวิตมันต้องเจ็บช้ำ แค่อยากจะรู้รักนั้นคืออะไร
ยิ่งฉันเรียนรู้มันมากแค่ไหน ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ ยิ่งรู้จักความรักมากเท่าไร

ฉันยังเจ็บเท่านั้น นํ้าตาก็ไหลใจเหมือนจะขาด
ไม่เคยเข้าใจที่ต้องทรมาน ขนาดนี้

ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจซักอย่างจริงจริง :(

ไม่เข้าใจในคำว่าเพื่อนทำไมต้องเหมือนมีเส้นมากั้น
ให้เธอไปเท่าไร แต่กลายเป็นเธอไม่เคยจะมีให้ฉัน
ทุกครั้งที่คิดจะแคร์ รู้ว่าแค่ตอนนั้น

เมื่อไม่มีสิทธิหวง จะไม่หวง จะไม่ห่วงเธอซักวัน
ถ้าคิดถึง แล้วไม่ถึง จะไม่คิดเลยละกัน
ถ้าเป็นได้แค่เพื่อนเธอ ทำไมไม่บอกฉันตอนนั้น

เก็บอาการเอาไว้ ที่ไม่เห็น ไม่ได้แปลว่าไม่มี เจ็บรู้ใหม ให้ความหวัง แล้วก็ไม่มาใยดี
อยากจะไม่รู้จักเธอ จะได้ไม่เจ็บเหมือนอย่างนี้

"อยากลืมว่าเป็นเพื่อนเธอ "

อย่าบังคับให้ฉันต้องรอ ว่าเธอเองจะเลือกรักใคร
อย่าบังคับให้ฉันเข้าใจและทนทุกอย่าง
อย่าบังคับให้ฉันแย่งชิง สิ่งที่เป็นของฉันมานาน แต่วันนี้ฉันรู้ทุกอย่างไม่มีอีกแล้ว

ฉันรักแต่เธอและรักมานานเกินไป ยิ่งรักเท่าไหร่ ยิ่งอยากยอมแพ้
ฉันขออย่างเดียว ให้เขาจริงใจดูแล อย่างที่ฉันได้ทำเพื่อเธอเสมอ

ฝากความยินดีกับคนของเธอ บอกเขาให้เขาได้ฟัง
ฉันขอเป็นฝ่ายหลีกทางได้ไหม ฝากความยินดีกับเธอสองคน

ไม่ช้าฉันคงทำใจได้ ฉันยินดีจากไป ฉันเต็มใจเพื่อเธอ '

อย่าเอาึความเหงามาลงที่ฉัน อย่ามาบอกฉันว่าเธอคิดถึงใคร
อยากเจอกับเขาก็โทรหาเขาเลยดีกว่าไหม

อย่าเอาความเหงามาลงที่ฉัน ไม่ได้มีงานคลายความเหงาใคร
บอกเธอง่ายง่ายได้แค่เธอโทรผิดเบอร์

เห็นฉันว่ามีตัวตนเมื่อไม่มีคนข้างกาย เห็นฉันเป็นตัวอะไร ที่มีให้เธอแก้เหงา :(

หนึ่ง คือหึงเมื่อใครใกล้เธอ
สอง คือเพ้อเวลาห่างกัน
สาม คิดถึงเธอทุกวัน เพื่อนกันไม่เป็นแบบนี้
สี่ ก็อยากสบตา ส่วนข้อห้าน่ารักสิ้นดี
หกถึงร้อย ไว้ฟังพรุ่งนี้เหตุผลที่ฉัน "ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ"

เธอยังคิดถึงฉันทุกนาทีอยู่รึเปล่า เธอยังจำเรื่องเราในวันวานไำด้หรือไม่
เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว ยังรอฉันแค่คนเดียว เธอยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม

เธอยังคิดถึงฉันทุกเวลาอยู่รึเปล่า เธอยังดูรูปเราใบเดิมเดิมอยู่รึำไม่
เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว ยังรอฉันแค่คนเดียว

เธอยังรักกันเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม ช่วยบอกให้รู้ที tt'

ฉันยังเป็นคนที่รักเธอหมดใจ ฉันยังได้แต่คิดถึงเธอเรื่อยไป
ฉันยังดูรูปถ่ายที่เราชิดใกล้อยู่ทุกวัน

ฉันยังรอคอยให้เธอนั้นกลับมา ฉันยังกาปฎิทินทุกคืนวัน
เพราะำคำเดียวระยะทางที่มาขวางกั้นเราไว้

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยอยู่ตรงนั้นเธอเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ :(

ถ้าหากว่าความรัก ของเรามันมีไม่เท่ากัน
ฉันว่าเราก็ควรต้องยอมรับมัน หากว่าเรายิ่งฝืนมันก็คงไม่ได้อะไร
หากว่าใครถามว่าเราจบลงด้วยเรื่องอะไรฉันคงทำได้เพียงแค่ตอบเขาไป

ว่าที่สุดแล้วจะทำอย่างไรรักเราที่มีให้ไปมันไม่เท่ากัน tt'

อ่อนล้าบ่อยบ่อยที่ต้องคอยแต่ทนเหงา
อาจจะจริงที่เธอไม่ทิ้งไป แต่ในใจไม่มีคำว่าเรา

เจ็บช้ำเปล่าๆ ถ้ารักเราไม่เท่ากัน

คำๆ เดียวกัน จากคนๆ บางคนก็ต่างแล้ว
ใจใครใจมัน ความรักมีไม่เท่ากัน และฉันก็พอเข้าใจ :(

ไม่ใช่แล้วมั้งค่ะที่บอกว่าแรสไม่เป็น ?

ค่ะๆยินดีที่ได้รู้จักน่ะค่ะพี่หมิว